Lata powojenne

Okres okupacji hitlerowskiej to przejęcie kopalń przez zarządy niemieckie.

W latach powojennych następuje gwałtowny rozwój górnictwa w Jaworznie. W 1948 r. podjęto decyzję o budowie nowej kopalni o nazwie „Kościuszko – Nowa”, którą w 1963 r. połączono z kopalnią „Bierut”. Nowo powstałe przedsiębiorstwo otrzymało nazwę Kopalnia „Jaworzno”. Od 1 stycznia 1973r. do struktur Kopalni „Jaworzno” włączona została Kopalnia „Sobieski”. W ramach reformy górnictwa w 1993 r. powołano siedem spółek węglowych, między innymi Nadwiślańską Spółkę Węglową w skład której weszła kopalnia „Jaworzno”.

Lata ostatniej dekady XX wieku nie były łatwe dla polskiego przemysłu, a górnictwa węglowego w szczególności. Konieczność zreformowania całej gospodarki kraju wymusza w tej branży działania prowadzące do głębokiej restrukturyzacji.

Istotnym problemem w działalności kopalń było dostosowanie parametrów produkowanego węgla do wymogów spełniających kryteria ochrony środowiska. Aby sprostać tym wymaganiom w 1994 roku uruchomiono nowoczesny Zakład Wzbogacania i Odsiarczania Miałów.

Dalsze istnienie Kopalni „Jaworzno” w niezmienionej strukturze nie miało racji bytu w obliczu szybkich przemian zachodzących w przemyśle wydobywczym. Ostatnie lata jej funkcjonowania pokazały, że utrzymanie tej kopalni w nowych realiach ekonomicznych jest niemożliwe. Zbyt rozbudowana infrastruktura trzy ruchowej kopalni, zatrudnienie na poziomie 6 – 7 tys. załogi, duże koszty produkcji przy wydobyciu około 15 000 t/d czyniło kopalnię trwale nierentowną. Podjęto szereg działań zmierzających do uproszczenia modelu zakładu, w efekcie których w 1994 roku rozpoczęto proces częściowej likwidacji. Pomimo realizacji zaplanowanych przedsięwzięć nie udało się osiągnąć zadowalających wskaźników techniczno-ekonomicznych.

Ostatecznie w roku 1998 podjęto decyzję o całkowitej likwidacji Kopalni „Jaworzno”, natomiast na bazie części majątku produkcyjnego powołano do życia nowy podmiot w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.