Klasa ścieralności płytek – co oznacza i jak wybrać odpowiednią?

Czym jest klasa ścieralności PEI?

PEI to skrót od Porcelain Enamel Institute. W praktyce jest to oznaczenie odporności szkliwa na ścieranie powierzchniowe. Podczas codziennego chodzenia drobiny piasku i inne zanieczyszczenia działają na płytkę jak materiał ścierny. Z czasem mogą powodować matowienie powierzchni, zarysowania oraz zużywanie się wzoru.

Parametr PEI dotyczy płytek szkliwionych. Nie opisuje bezpośrednio wytrzymałości całej płytki, jej odporności na uderzenia ani antypoślizgowości. Dlatego przy zakupie trzeba odczytywać go razem z pozostałymi parametrami technicznymi i zaleceniami producenta.

Co oznaczają klasy PEI?

Skala PEI obejmuje pięć klas. Poniższe zestawienie pokazuje ich typowe zastosowanie w zależności od natężenia ruchu:

Klasa PEI	Natężenie ruchu	Przeznaczenie
PEI I	Bardzo małe	Pomieszczenia rzadko użytkowane, na przykład sypialnie
PEI II	Małe lub umiarkowane	Wybrane pomieszczenia mieszkalne, takie jak salon lub pokój dzienny
PEI III	Umiarkowane	Kuchnie, korytarze i większość pomieszczeń mieszkalnych
PEI IV	Duże	Intensywnie używane wnętrza, biura, sklepy i ciągi komunikacyjne
PEI V	Bardzo duże	Obiekty publiczne, centra handlowe, lotniska i inne miejsca o wyjątkowo intensywnym ruchu

Przewiń tabelę w bok →

Klasyfikacja stanowi branżowy, międzynarodowo stosowany sposób opisu ścieralności szkliwa. Konkretne zastosowanie zawsze warto sprawdzić w karcie produktu, ponieważ producent może podać bardziej szczegółowe ograniczenia dotyczące montażu i użytkowania.

Jaką klasę ścieralności wybrać do konkretnego pomieszczenia?

Łazienka

W prywatnej łazience ruch jest zwykle niewielki, dlatego najczęściej wystarcza klasa I lub II. Przy wyborze podłogi trzeba jednak zwrócić uwagę także na antypoślizgowość, nasiąkliwość i łatwość czyszczenia. Sama wysoka klasa PEI nie zapewnia bezpieczeństwa na mokrej powierzchni.

Sypialnia i salon

Do sypialni zwykle wystarcza klasa I lub II. W salonie, szczególnie połączonym z jadalnią albo często używanym przez kilku domowników, bezpieczniejszym wyborem będzie klasa II lub III. Jeśli pomieszczenie ma bezpośrednie wyjście na zewnątrz, większe znaczenie ma ilość piasku wnoszonego na obuwiu niż sama nazwa pokoju.

Kuchnia

Podłoga w kuchni jest częściej użytkowana, narażona na zabrudzenia i przesuwanie krzeseł. Zwykle sprawdza się klasa III, a przy intensywnym użytkowaniu lub otwartej kuchni połączonej z przedpokojem można rozważyć klasę IV. Oprócz PEI liczy się odporność na plamy, łatwość czyszczenia oraz właściwości antypoślizgowe.

Przedpokój i korytarz

Przedpokój jest szczególnie wymagający, bo trafiają do niego piasek, kamyki i wilgoć z zewnątrz. Dla domu najczęściej wybiera się co najmniej klasę III, a przy dużym ruchu lub bezpośrednim wejściu z zewnątrz – klasę IV. Zbyt niska klasa może szybciej ujawnić zarysowania i zmatowienie wzoru.

Lokale użytkowe

W biurach, sklepach, restauracjach i hotelach płytki są poddawane większemu obciążeniu niż w typowym mieszkaniu. Najczęściej bierze się pod uwagę klasę IV, natomiast w obiektach o bardzo intensywnym ruchu może być potrzebna klasa V. Ostateczny wybór powinien uwzględniać liczbę użytkowników, rodzaj obuwia, obecność zabrudzeń oraz zalecenia producenta.

W skrócie rekomendacje dla popularnych pomieszczeń wyglądają następująco:

• Sypialnia – klasa I lub II przy małym natężeniu ruchu.
• Łazienka – klasa I lub II, z dodatkową oceną antypoślizgowości.
• Salon – klasa II lub III, zależnie od intensywności użytkowania.
• Kuchnia – najczęściej klasa III, czasem IV.
• Przedpokój – co najmniej klasa III, a przy dużym ruchu klasa IV.
• Sklep, biuro lub restauracja – zwykle klasa IV, a w bardzo intensywnie używanych obiektach klasa V.

Czy PEI to jedyny parametr trwałości płytek?

Nie. Klasa ścieralności opisuje tylko zużycie powierzchni szkliwionej. Nie mówi, jak płytka zachowa się przy uderzeniu, dużym nacisku albo błędnym montażu. Na trwałość wpływają również materiał, grubość, nasiąkliwość, odporność na zginanie, jakość podłoża, kleju i fug.

PEI nie należy też mylić z klasą antypoślizgowości R. Oznaczenie R dotyczy przyczepności obuwia na powierzchni, szczególnie w warunkach zwiększonej wilgotności. W łazience, kuchni, na schodach lub tarasie ten parametr może być równie ważny jak odporność na ścieranie. Na zewnątrz trzeba dodatkowo sprawdzić mrozoodporność i nasiąkliwość.

Niektóre płytki, na przykład nieszkliwiony gres, nie mają klasy PEI, ponieważ ten test odnosi się do szkliwa. Brak oznaczenia nie musi oznaczać niskiej jakości, ale utrudnia porównanie produktów według tej konkretnej skali. W takiej sytuacji należy skorzystać z parametrów podanych przez producenta i sprawdzić, do jakiego zastosowania przeznaczono wyrób.

Klasa V nie jest automatycznie najlepszym wyborem do każdego wnętrza. Do sypialni lub rzadko używanego pokoju może być niepotrzebna i wiązać się z wyższym kosztem. Najrozsądniej dopasować PEI do natężenia ruchu, ilości piasku i zabrudzeń oraz warunków panujących w konkretnym pomieszczeniu.